ฝันตอนเย็นๆ...บรื๋อ...
วันนี้นอนตอนเย็น แบบว่าเมื่อคืนทำงานดึกไปนีสสสส
นอนมันซะเกือบตีสี่แล้ว ตื่นมาเก้าโมงกว่าๆ มันรู้สึกยังง่วงอยู่งัยแต่ต้องตื่น
พอเที่ยงแม่ชวนไปเดิน คลองถม ก้อนะจอดรถ ตรงไฟฟ้าวัดเลียบ
ก้อเดินยาวเลยตั้งแต่ พาหุรัต ไปสะพานหัน ข้ามไปสำเพ็ง
กว่าจะถึงคลองถมจริง ก้อเสียเงินไปเยอะแล้ว ก้อเล่นแวะกันรายทางเลย
แต่ได้ของใหญ่จริงๆ ก้อ เครื่องตัดหญ้านี่แหละ ขากลับไม่สามารถค๊า
ต้องขึ้นตุ๊กๆ กลับมาที่รถ....555
ถึงบ้านก้อ 4 โมงกว่าแล้วมั้ง วันนี้ร่างกายไม่ค่อยดีเท่าไร
ท้องเสีย เมารถ ถึงบ้านก้อนอนเลยเข้าไปนอนห้องแม่ ไม่ไหวมันร้อน
ก้อขึ้นมาเปิดแอร์ห้องตัวเองก้อยังร้อน วันนี้แดดแรงมากๆ ตั้งแต่เช้าแล้ว
ก้อหลับไป (ผู้ใหญ่เคยบอกแล้วว่าอย่านอนตอนเย็น ไม่ใช่ไม่เชื่อน่ะ
แต่วันนี้มันไม่ไหวงัย ร่างกายมันแย่ๆ )
ก้อฝันว่า อยู่ที่บ้านอาม่าที่สำเพ็ง มันเป็นตึกแถว อยู่ติดถนนในซอย
ในฝันก้อคิดนะว่าทำไมไม่เปิดไฟกันมันมืดๆ แบบบ้านไม้น่ะ
เป็นตึกแถวเก่า ที่บันไดกะตัวบ้านบางส่วนจะเป็นไม้
แต่เราไม่ได้ไปที่นี่นานแล้วน่ะ จะเป็นสิบปีแล้ว ตั้งแต่อาม่าเสีย
ก้อไม่ได้ไปอีกเลย แค่ผ่านๆ แต่ไม่ได้เข้าไปเลย
ในฝันก้อว่าขึ้นไปที่ชั้นสองของบ้าน ก้อมีคนแก่ผู้หญิงมาทักตรงระหว่างบันได
ในฝันก้อว่าคนนี้ไม่ใช่คนน่ะ แต่ในฝันก้อไม่ได้กลัวเท่าไหร่
เค้ามาทักเหมือนเตือนให้รีบๆ เดินขึ้นไป เพราะความรู้สึกมันบอกว่า
ตรงบันไดเนี่ยไม่ปลอดภัย ต้องจับราวบันไดไว้ให้แน่นๆ
ไม่งั้นจะมีคนดึงขาเอาไว้ ก้อเลยรีบขึ้นไปหา อี๊ๆ ทั้งหลายที่อยู่ข้างบน
พอจะลงก้อนึกได้ว่าเค้ามาเตือนน่ะ ให้จับแน่นๆ ก้อจริง
พอก้าวลงมันเหมือนมีคนมาจับขาไว้จะให้ตก แต่เราคอยระวังแล้วไง
ในฝันก้อนึกขอบคุณเค้าที่มาเตือนน่ะ ก้อฝันต่อเป็นเรื่องเป็นราวเลย
ฝันเหมือนเราใช่ชีวิตปกติเลย รู้สึกว่าฝันนานมาก
เพราะได้คุยกับคนหลายคนเลย แต่ความรู้สึกมันติดอยู่
ตรงบันไดนั้นแหละ (กลัวมือที่มันจะจับมากกว่า T__T)
พอตื่นขึ้นมาเกือบทุ่มได้แล้วล่ะมั้ง เดินลงไปถามแม่เลยว่า
เจ้าที่บ้านนั้นเป็นผู้หญิง หรือผู้ชาย
เพราะจำได้ว่า อาม่าเคยเจอท่าน
ความรู้สึกแรกที่ตื่นมาของเราคือ ผู้หญิงคนนั้นเป็นเจ้าที่บ้านนั้น
แต่เราก้อไม่แน่ใจหรอก แต่เค้าใจดีน่ะ
ก้อจำได้ว่าบ้านอาม่า น่ะเค้าเอาเจ้าที่แบบของจีนที่ตั้งพื้นน่ะ
ไว้ที่ตรงกลางบันได ก้อเลยคิดว่า
คงเป็นเจ้าที่เค้ามาช่วยเอาไว้ มาเตือนให้ระวั
พอเล่าให้พ่อกะแม่ ฟังก้อพูดพร้อมกันเลยว่า
บอกแล้วว่าไม่ให้นอนตอนเย็น เค้าเรียกผีตากผ้าอ้อม
(ก้อร่างกายมันตื่นไม่ไหวแล้ว แต่ฝันตลอดจนตื่น
มันไม่ดีเลย พลังงานมันคงหมดไปกะความฝันน่ะ
ตื่นมามันก้อยังเหนื่อย ยังเพลียอยู่ดี)
แต่วันนี้ฟ้าไม่เหลืองสักหน่อย แต่ว่าเมื่อกี้นี้ออกไป
เซเว่นฯ ฝนตกหนักมาก สงสัยวันนี้มันร้อนมาทั้งวันแล้ว...
ps.งานส่วนหนึ่งเกือบเสร็จแล้ว
แต่มันมีงานอื่นรออีก บอกแล้วว่าช่วงนี้งานมันเค้า เฮ้อ...
เอาเฮอะมันก้อเพลินดี (ไม่เพลินได้ไง นอนไปด้าย ตั้งเกือบตีสี่ บ้าแล้ว)
ps..ขอบคุณน้องสาวที่น่ารักนะค๊า เพราะมากค๊า
ฝังวนไปซะเกือบตีสี่นั่นแหละ
แต่ใจมันดันไปอยู่กะเพลงมากกว่างานนะนั้น
ขอบคุณคร้าบ....ขอบคุณเจ้าของเสียงเพลงด้วยค๊า...
