ขอบคุณ...
เมื่อวานคุณเพื่อน บอกให้ ปิดตา ปิดหู ปิดจมูก
555 ไอ้ที่ให้ปิดตา กะปิดหู เนี่ย โอเคน่ะ
แต่ไอ้ที่ให้ปิดจมูกเนี่ยสิ สงสัยจะตายก่อนนะคุณเพื่อน
สัญญาไว้แล้วว่าวันนี้จะหายเศร้า หายเครียด...
วันนี้เราไม่เศร้า ไม่เครียดแล้วน๊า...
วันนี้มีงานเยอะพอให้ไม่ต้องคิดเรื่องอื่นเลย ดีจัง...
เมื่อเช้าที่ทำงานเค้านิมนต์พระมาเทศที่ทำงาน
ก้อฟังท่านเทศน์ไป ทำงานไป สนุกดีนั่งขำกันตลอด 2 ชั่วโมงเลยทีเดียว
ชอบ ๆ มีแบบนี้บ่อย ๆ ก้อดี พัฒนาจิตใจพนักงานดี
วันนี้รู้สึกอยากขอบคุณไปหมด
ขอบคุณงาน ที่ทำให้ไม่มีเวลาคิดเรื่องไร้สาระ
ขอบคุณความจริงที่ได้รู้ (และมันจะลืมไปตามกาลเวลามั้ง)
วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่คิดถึงมัน 555 บาย
ขอบคุณเพื่อนรักทั้งสองมากมาย สำหรับกำลังใจต่างๆ ที่ส่งให้กันตั้งแต่มีเรื่อง
ขอบคุณพี่ๆ น้องๆ นะค๊า สำหรับคำปลอบโยนต่างๆ
ขอบคุณทุกๆคนนะค๊า...
สุดท้ายที่ขาดไม่ได้ คือ ขอบคุณครอบครัวครับ
ขอบคุณปาป๊า กะ มาม๊า พี่ชายสุดที่รักทั้ง 2 คร้าบ
(เรารักกันจริงมั้ย ไม่ทิ้งกันแน่นอนปาป๊า ไม่ต้องเป็นห่วงค๊า)
ps. เป็นห่วงน้องชายแหะ จะเป็น bad boy เนี่ย ไม่ดีหรอก
สนใจอะไรกะคนพวกนั้น แคร์คนที่เป็นห่วงยูดีกว่าน่ะ
ปิดหูปิดตา บ้างก้อดีจะได้ไม่ต้องเครียด....

(แต่เปียขอเคียดแทนได้ไม๊ การบ้านเยอะมากT___T)
ps.ไม่อยากให้ไมค์เครียดเหมือนกัน..
อยากให้เค้ายิ้มยิ้ม