Storythai

วันนี้มีประชุมปรับย้าย...
แอบลุ้น..แต่มิใช่ตัวเอง ลุ้นมาม๊า...555

บังเอิญทำงานที่เดียวกะแม่ แต่ไม่ใช่เส้นน๊า
สอบเข้าไปเอง...อุส่าเลือกตำแหน่งที่ไม่ตรงกับที่เรียนแล้วน่ะ
เพราะเบื่อเขียนโปรแกรมมากมายเลย
หึหึ...แต่สุดท้ายพอสอบได้ ยังไม่ถึง 4 เดือนดีเลย
จับเราย้ายซะนี่ สุดท้ายชีวิตช้านนนน...
ก้อหนีไม่พ้นเป็นโปรแกรมเมอร์(มั่วๆ) อยู่ดี...555
เอาเหอะน่า...เค้าคงเห็นว่าทำได้ก้อเลยให้มาอยู่
แต่ตอนนี้ก้อมีความสุขดีสนุกเพราะมีพี่ๆ น้องๆ
ทำให้เราไม่เบื่อที่จะอยู่ตรงนี้ มีคนถามว่าจะขอย้ายมั้ย
บอกได้ว่าตอนนี้ยังไม่อยากย้ายอ่ะ ยังสนุกอยู่
แต่เบื่อตรงที่ต้องเรียนรู้ ต้องหาความรู้ตลอดเวลา
เฮ้อ...อบรม สัมนา เป็นว่าเล่น ว่าแล้วเดี๋ยวอาทิตย์หน้าก้อต้องไปอีกแล้วววววว....

ไม่ใช่ไม่หวังของตัวเองหรอกน่ะ 6 ปี กะการทำงานตรงนี้
คงไม่มีใครไม่หวังหรอกจริงมั้ย แต่รอไปก่อน
ให้พี่คนสุดท้ายขึ้นซะก่อน คนต่อไปก้อต้องเป็นเรา 555
ลุ้นแม่ดีกว่า จะเป็น ผช. หรือจะไปเป็น หส. ที่ไหน วู้...
(คนนี้ลุ้นได้เพราะผู้ใหญ่มาเกรินๆ ไว้แล้ว)

แม่บอกว่าอย่าตั้งความหวังมากนัก
เราก้อตอบแม่ไปว่า เราเชื่อว่าคนทุกคนมีความหวังทั้งนั้น
แต่จะหวังมากหรือหวังน้อยก้อแค่นั้นเอง
เราหวังเพราะคิดว่ามันน่าหวังและมีความหวัง...
แต่ก้อไม่ใช่ว่าหวังจนเว่อน่ะ... แค่คิดว่าได้ก้อดี ไม่ได้ก้อช่างมัน
มันก้อเป็นแค่ความหวังให้มีกำลังใจในการทำงานนิดหน่อย
ไม่ได้ซีเรียสอะรัย...

ps. ไม่น่าเกินวันศุกร์น่ารู้ว่าสิ่งที่แอบลุ้นจะเป็นไปได้มั้ย(คอยดูกัน)

ps.1 อยากไปดูลุคใหม่คุณปลาทองตัวเป็นๆ อ่ะ
       แต่ดิช้านติดงานไปม่ะได้เสียดายมากๆ เฮ้อเศร้า...