เรียน..อบรม..ประชุม
เรียน อบรม ประชุม
ตั้งแต่ต้นเดือนมา ชีวิตช้าน มีแต่ เรียน อบรม ประชุม
และก้อต้องทำงานให้เสร็จ วันนี้วันเดียวก้อประชุมไป 2 รอบแล้ว
ฟังๆ เถียงๆ คุยๆ สรุป เครียดบ้าง หัวเราะบ้าง...ขำๆน๊า
พรุ่งนี้ก้อต้องไปเรียนอีกแล้ว จะเป็นไงบ้างหว่า...
(เก็บความรู้มาใช้ทำงานให้ได้มากที่สุด...สู้ สู้ 555)
เมื่อก่อนเคยคิดว่าถ้าเราทำงานแล้วก้อคงไม่ต้องเรียนอีกแล้ว...สบาย
ไม่ต้องอ่านหนังสือแล้ว ไม่ต้องสอบ...ดีใจมาก
ชอบอ่านหนังสือแต่ไปชอบการบังคับ
อย่างหนังสือเรียนตอนเรียนไม่อยากแตะเลย
แต่พอเรียนจบ กลับไปหยิบมันขึ้นมาอ่าน...คนเราน่ะ (มีใครเป็นแบบนี้มั้ยค๊า)
แต่เราคิดผิดแฮะ เพราะตั้งแต่ทำงานมา 6 ปี แล้ว
ดิช้านก้อยังได้ไปเรียนตลอดที่โน่นบ้างที่นี่บ้าง สารพัดหลักสูตร
ต้องอ่านหนังสือตลอดเวลา
แถมต้องเรียนไอ้โปรแกรมที่ไม่เคยเรียนจาก ม. อีกต่างหาก
เรียนเองบ้าง ถามพี่ๆ บ้าง มันก้อเอาตัวรอดมาได้ตลอดซิน่า
ไม่ถึงกับดี แต่มันก้อพอใช่ได้น๊า...
จะบอกว่า เบื่อ เซ็ง ก้อ ไม่ถูกนัก บางครั้งมันก้อสนุก
กับการไปเรียน เพราะมันทำให้เราได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
ก้อบอกตัวเองว่า ถ้ายังอยู่ ณ ตรงนี้ จุดนี้
ก้อต้องเรียนกันไปตลอด เพราะคอมฯ มันไม่หยุดนิ่ง
มันพัฒนาไปเร็วมากๆ
เหมือนที่เค้าให้ทำใจว่า ถ้าเข้าไปซื้้อคอมฯ สักเครื่อง
วันนี้ เดือนหน้า หรืออาทิตย์หน้า
คอมฯคุณก้ออาจจะตกรุ่นแล้วก้อได้ จริงมั้่ย
^____________^
ps. ว่าแต่พ่อให้ต่อโทเนี่ย เมื่อรัยจะยอมเรียนสักกะที
พลัดไปเรื่อยๆ สักวันจะเสียใจ
(เตือนตัวเองแล้วน่ะ เริ่มคิดได้แล้ว...)
อีกนิดนะค่ะปาป๊า...

เคยคิดเหมือนกันว่าเรียนจบจะสบาย ไหนได้ ขอกลับไปเรียนเฉยๆเลยได้ไหมอ่ะ โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ