พี่น้องทะเลาะกันทำไม เฮ้อ...

ไม่เข้าใจ ทำไมเมื่อมีคนคนหนึ่งเพิ่มขึ้นมาในบ้าน แล้วพี่น้องต้องทะเลาะกัน งงโว้ย

ทำไมช้านจะต้องเปลี่ยนตัวเองด้วยเหรอ แค่มีคนคนนึงเข้ามาอยู่ในบ้านเนี่ย

ไม่เปลี่ยน ทำไมต้องเปลี่ยน ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจจริงๆ

พี่บ้า เค้าพูดเพราะเค้ารักตัวเอง รักแม่หรอก ไม่งั้นเค้าไม่พูดหรอก

คนบ้าแค่ลงจากรถ เดินเข้าบ้านพาหลานมาหวัดดีแม่เนี่ยทำไม่ได้ใช่มั้ย

ให้คนอื่นลงมาทำไม แม่เค้าไม่อยากเห็นหรอกคนอื่นน่ะ

เค้าอยากเห็นลูกตัวเองโว้ย  พี่บ้า  แก่แล้วนะทำไมไม่รู้จักคิดเนี่ย

ยังจะมีหน้ามาด่าเค้าอีก  โกรธแล้วน่ะ โกรธมากด้วย

ถ้าทำแบบนี้อีก เค้าจะไม่พูดด้วยเลย

ไม่ต้องมาขอโทษเค้าเลย

คราวหน้าเค้าจะไม่ยกโทษให้แล้วน่ะ คิดก่อนทำดิ

ไม่ต้องมาบอกเลยว่าคิดมากจนนอนไม่หลับ

คนอารัยชอบทำก่อนคิด แล้วทำคนอื่นเสียใจ

ด่าเค้าได้สนุกมั้ยล่ะ หึ  ด่าเสร็จแล้วก้อมาขอโทษ บ้าแล้ว

(ยังดีน่ะรู้จักมาขอโทษน้อง พี่มันดีตรงนี่ละหว่า)

พ่อแม่เลี้ยงลูกมาทั้งชีวิตเนี่ยไม่เห็นบ่นสักคำ

ทำให้พ่อแม่ชื่นใจสักนิดเนี่ยจะตายมั้ยห๊า

ตัวเองเป็นพี่เค้านะเค้าถึงพูดแบบนั้น ถ้าเป็นคนอื่นเค้าไม่พูดหรอก รู้มั้ยยยย

(เฮ้อ มาบ่นบ้ารัยในนี้เนี่ย แล้วพี่มันจะรู้ด้วยมั้ยเนี่ย

เอาน่า ขอระบายหน่อยเหอะ อารมณ์โกรธมันยังค้างอยู่)

ps. ไม่มีอารัยหรอกค๊า ไดหน้านี้ขอระบายอารมณ์หน่อยเหอะ

บางครั้งอาจจะงี่เง้าไปบ้าง เกเรไปนิด งอแงไปหน่อย

แต่หนูรู้ว่าแม่ยอมหนูได้ทุกอย่างน่ะ

อยากบอกแม่ว่ารักแม่มาก

มันไม่มีคำบรรยายกับคำว่ารักคำนี้น่ะ มันเยอะมากจนบอกไม่ได้

จำได้ตอนเด็กมักจะมีคนถามว่ารักใครมากที่สุด

คำตอบของเราจนเดี๋ยวนี้ก้อคือ "พ่อกะแม่"

คำถามต่อมาก้อคือรักแค่ไหน คำตอน ณ ตอนนั้น คือ "รักเท่าฟ้า"

เราไม่รู้หรอกว่ารักเท่าฟ้าน่ะมันแค่ไหนคิดแต่ว่ามันคงเยอะมากๆ

แต่ถ้ามีคนมาถามคำถามเดิมอีกครั้ง 

คำตอบแรกของเรายังคงเหมือนเดิม คือ "พ่อกะแม่"

แต่คำตอบหลัง คงไม่ใช่ รักเท่าฟ้าแล้ว

แต่มันจะเป็นคำตอบว่า "รักมากที่สุดแล้วชีวิตนี้"

อาจจะเพราะเราไม่มีลูกรึป่าว เราเลยคิดแบบนี้

คนที่มีลูกเค้าอาจจะคิดถึงลูกก่อนน่ะ

เหมือนที่พ่อกะแม่คิดถึงพวกเราก่อนเสมอ ๆ

บางครั้งพ่อกะแม่ทำตามใจตัวเองบ้างเราก้อไม่ควรขัด

(ก้อมีบ้างนิดหน่อยที่ขัดเค้า แบบประมาณ 10 เรื่องขัดไปซะ 3)

555 ก้อเยอะอยู่ อ่ะน่ะก้อตามประสาครอบครัวสุขสันต์

ดีกันบ้างขัดกันบ้างตามอารมณ์

แต่ยืนยันได้คำนึง

"รักมาม๊า ปาป๊า มากมายคร้าบ"

ps. แบบว่าวันแม่ ก้อต้องมีพ่อด้วย

      และวันพ่อ  ก้อต้องมีแม่ด้วย

วันนี้ทำงานแทบจะไม่ได้คุยกะใครเลยนอกจาก user เฮ้อ

โทร.กันได้ทั้งวันซิค๊า แก้อะไรกันนักกันหนาค๊า Report เนี่ย

มันไม่ง่ายนะค๊า แก้ยิบแก้ย่อยเนี่ย  คนเขียนก้อตาลายได้เหมือนกันเน้อ

เดี่ยวเอาแบบนั้น เดี๋ยวเอาแบบนี้

(ก้อบอกแล้วว่าช่วงนี้งานเข้า งานเข้า เตรียมใจไว้แล้วไม่ใช่เหรอ)

วันนี้ก้อโดดทำโอ แม่ไม่สบายพาไปหาหมอมา แบบว่าแม่กลัวจะเป็นมาก

ตอนไปอุดรฯ  แล้วก้อจะหนีเค้าไปอีก 3-4 วัน

แล้วก้อจะกลับมาสู่โหมดงานเข้าอีกครั้ง 555

ว่าแต่อุดรฯ เป็นงัยหว่า ไม่เคยไป มีแต่คนบอกให้ซื้อของฝาก

แล้วมันมีอะไรให้ฝากล่ะเนี่ย

งานนี้ก้อไปฟังเพื่อนพ่อทั้งหลาย รำลึกความหลังกัน ฟังกี่ครั้งก้อฮา กระจายทุกครั้ง

ด้วยความที่เค้าเป็นทหารกัน ก้อตลกดี มีแต่มุขฮาๆ มาให้ขำได้ตลอด

เมื่อหลายปีก่อนมีลูกเพื่อนพ่ออยู่คนนึง อายุประมาณ 7-8 ขวบได้

(อาคนนี้เค้าเป็นซามูไรพ่อลูกอ่อน)

น้องเค้าก้อถามพ่อเค้าว่า "พ่อทำไมเพื่อนพ่อมีแต่ชื่อ ไอ้เ-ี้ย กับไอ-่า ครับ"

ทีนี้คุณลุงกะคุณอาทั้งหลายก้ออึ้งกันไปพักนึกซิครับ ตอบหลานกันไม่ถูกไปเลย

ไอ้คำถามเนี่ย เราเคยคิดมานานแล้วแต่ไม่เคยถามพ่อ แล้วก้อรู้เองโดยธรรมชาติ

ว่าทหารเค้าเป็นกันอย่างนี้เอง ไม่มีสับประหลาด จะเป็นเรื่องแปลก อย่างน้อย

ในรุ่นนึงมันก้อต้องมีเกินครึ่งที่พูดจากันแบบนี้

งานนี้สิ่งที่ต้องเตรียมคือ กราม ที่จะต้องค้าง  กะ ท้อง ที่มันจะต้องแข็ง 555

โอ้นึกสภาพ จากกรุงเทพฯ-อุดรฯ เจอไกด์กิติมศักดิ์เข้าไป ฮากระจาย

แค่นึกก้อสนุกแล้ววววว วันศุกร์เจอกันนะค๊าคุณลุงคุณอาทั้งหลาย

แต่เสียดายที่ อดดูคุณชายทั้งสอง กะ ละครตอนแรก+ตอนสอง เฮ้อเศร้า

อดดูคนพูดไม่ชัด อดดูคนสไลด์ เทคเดียวผ่าน เนี่ย หือ หือ

อยากดู อยากดู อุส่ารอดูมาตั้งกี่เดือนพอรู้ว่าละครจะออนวันไหน

ก้ออุส่าล๊อควันไปเที่ยวกะเพื่อน แล้วทำไม ทำไมคุณลุง คุณอาทั้งหลาย

ถึงต้องเลือกวันนี้เลี้ยงรุ่นด้วยค๊า

พรุ่งนี้อยากไปก้ออด เพราะคงไม่ได้ลืมหูลืมตาจากหน้าจอคอมฯ หรอก

งาน งาน งาน  (แต่อยากเห็นน้องอ่ะ)

เฮ้อ เซ็นทรัลลาดพร้าว กะอนุสาวรีย์ชัยฯ มันห่างกันนิสเดียว

รถไฟฟ้า ไม่กี่ป้าย ทำไม ทำไม แถมดันเป็นวันพฤหัสฯ อีก ถ้าแวบไป

คงเป็นจุดเด่นพิลึก กะไอ้เครื่องแบบเขียวๆ เนี่ย ตัวก้อไม่ใช่เล็กๆ 555

แถมได้ข่าวว่า central มีญาติชาวบ้านอยู่เยอะ เห็นแล้วเอาไปรายงาน

มันคงจะไม่สนุกล่ะน่ะ จากสนุกสงสัยมันจะเป็นทุกข์ถนัดซะมากกว่า

ก้อไม่มีครั้งไหนที่ดิฉ้านไปแล้วเค้าจะไม่รู้นี่สิ ไอ้เซ็นทรัลเนี่ย

ห้างก้อออกจะใหญ่ เจอกันได้ไงว่ะ

ps. รออัลบั้ม 3 ของคุณชายทั้งสองนะค๊า

      เมื่อวันจันทร์แทบจะไม่ได้ทำโอเลย ใจมันอยู่กะ hotwave

      รอฟัง Let's get down  นี่แหละ

      แถบตอนสามทุ่ม จะกินพล่ากุ้งซะแล้ว หลอกกันได้ เช๊อะ

      ขอบคุณน้องมี่นะค๊า สำหรับเพลงเพราะๆ ค๊า

ps. แล้วเสาร์อาทิตย์หน้าคงได้ดูน้องหน้าจอซะที

ps. คุณหลานอย่าเพิ่งกลับน๊า รออากลับจากอุดรฯ ก่อน ให้ปาป๋า

     กราบย่าวันแม่ก่อนเน้อ อาทิตย์หน้าวันแม่แล้ว

     อย่าลืมกราบแม่ กอดแม่กันนะค๊า คนที่รักเรามากกว่าตัวเองค๊า

     ใครที่ไม่มีเค้าแล้วก้อกราบเค้าในใจนะค๊า เค้าอยู่กะเราตลอดเวลา

ps. รูปคุณหลานค๊า บางทีก้อเหมือนอาตี๋ บางทีก้อเหมือนเด็กผู้หญิง บางทีก้อเหมือนฝรั่ง

     ^___________^

วันนี้อัพอะไรมั่วได้อีก ทั้งกะปีสิคร้าบ มั่วได้ทุกครั้งจริงๆ 5555

กำลังใจมีให้กะทุกคนที่เรารัก และคนที่รักเรานะค๊า  love U ka

เบื่อเธอ

รักเธออยู่

เบื่อเธอบ้าง

เป็นบางวัน

รักเธอ

เบื่อเธอ

ก้อแค่เบื่ออออออ

รักเธอมากกกกก  ทุกวันนนนนน

^_____^  ,  T_____T

รักเธอจริงๆ น่ะ แต่เบื่อจริงๆ เหมือนกันนนนนน....

ps. หมดวันสักที ทำมัยวันนี้มันเหนื่อยอย่างงี้หว่า....

      ตั้งแต่เช้าเพิ่งได้พักเอง เฮ้อ....

!@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@!

กำลังนั่งอ่านเรื่องของน้องอยู่ เพลงนี้ก้อดังขึ้น 555

ทำไมฟังเพลงนี้แล้วรู้สึกดี

โอ๊ย...ใครเปิดเสียงตามสายค๊า โดนใจหนูจัง

ขอบคุณพี่ที่จัดเสียงตามสายกลางวัน วันนี้นะค๊า

******************

ช่วงนี้งานสุมหัวคร้าบ รู้สึกว่าอะไร อะไร ก้อไม่เรียบร้อยสักอย่าง

ไม่รู้ว่างานจะเสร็จตอนไหน มันมาเรื่อยๆ งานโน่น งานนี้

แต่ยังดีที่ยังไม่รู้สึกเบื่อกับมัน ยังทำได้เรื่อยๆ

******************

เบื่อผู้ชาย นิสัย ผู้หญิงจริงๆ

ชอบเป็นพวกลอบกัด ต่อหน้าไม่กล้าเนี่ย มันน่ามั้ย

อยากจะเตือนว่าทำอะไรไว้ สักวันมันจะย้อนกลับหาตัวเองน่ะ

เวรกรรม มันมีจริง ถ้ายังเป็นอย่างนี้ สักวันกรรมมันจะตามทันน่ะ

เราเตือนคุณแล้วน่ะ อย่าให้คุณนายของชั้นโกรธ...

แล้วจะหาว่าไม่เตือน

******************

มาม่า ทนให้ได้นะค๊า ถ้าทนไม่ไหว ก้อลาออกไปเลย

ไปอยู่เกาะเต่า กะพี่ปุ๋ย กะหลานบู ก้อได้ ชวนพ่อไปด้วย

ถ้าออกแล้วแม่มีความสุขน่ะ หนูให้แม่ลาออกตอนนี้เลย

เหนื่อยมาพอแล้ว ทุ่มให้กับงานมาพอแล้ว 30 กว่าปี

สำหรับหนู หนูว่าแม่ทำงานให้หลวงคุ้มแล้วน่ะ พอแล้วดีมั้ย

เรา (หนูสามคนพี่น้อง)  อยากให้แม่พักได้แล้วค๊า

อีกแค่ 2 ปี ช่างมันเถอะ

ทำงานกะผู้ชายเห็นแก่ตัว มันก้อเป็นแบบนี้แหละ เฮ้อ เซ็ง...

(ผู้ชายที่ดีก้อมีน่ะ ไม่ใช่ไม่มี แต่ดันเจอไอ้ที่ไม่ดีนี่สิ)

อดทนพอแล้วค๊า  ขอบคุณ ที่อดทนให้กะพวกเรา

ขอบคุณ ขอบคุณ ของคุณ มาม่าที่น่ารักของพวกเราค๊า

*****************

ps. เรื่องราวของคนพี่ก้อได้ผ่านไปแล้ว

      ผ่านไปได้ทุกคนที่รักคุณก้อดีใจ นั่งยิ้ม ร้องไห้ดีใจที่คุณผ่านไปได้

      ก้อแค่เก็บไว้เป็นบทเรียนบทหนึ่งของชีวิตนะครับ

ps. คิดถึงคุณหลานส่งมาแต่ละรูปน่ะคุณพี่

มันน่ากัดแก้มจริงๆ เลย มาอาทิตย์นี้เลยนะ

เค้าคิดถึงหลานแล้ว แก้มบูน่ากัด อยากกัดแก้มบู...

ฟ้าร้องเสียงดังมากๆ เมื่อไรจะเลิกกลัวเสียงฟ้าร้องสักที เฮ้อ...

2 วันนี้ไปเรียนมา เรียนอีกแล้ว หลักสูตรระยะยาวววววว ยาวจริงๆ

มีอย่างเหรอ เรียนได้อาทิตย์ล่ะ 2 วัน แถมเรียน 1 อาทิตย์ กระโดดไป 1 เดือน

เรียนวันนี้เสร็จ โน่นไปเรียนอีกที สิงหาคม เฮ้อ แล้วไอ้ที่เรียนไปเนี่ย

จะลืมรึป่าวหว่า...

วันนี้ร่างกายแย่ แย่มาก ปวดหัวตั้งแต่เช้า

ก้อคิดว่าไม่ได้กินกาแฟ แต่พอกินกาแฟแล้ว มันก้อยังปวดหัวอยู่

แถมวันนี้ อ. คงเป็น อ.ตัวแทน อ่ะ เค้าใจว่า อ.เก่งโปรแกรม

แต่ อ.ถ่ายทอดให้เราฟังได้งงมาก ก้อเป็นวันแรกตั้งแต่

เรียนหลักสูตรนี้แล้วบอกได้เลยว่า ฟังไม่ค่อยจะรู้เรื่อง

แต่พอลงมือทำ ก้อโอเค ทำได้ เข้าใจ

วันนี้แย่ ปวดหัว ง่วงนอนสุดๆ คือยิ่งฟัง อ.ยิ่งง่วง ก้อฝืนตัวเองสุดๆ เลย

แถมด้วยแอร์ในห้องไม่เย็นอีก โอ๊ย...อารัยกันหนักกันหน่า

นึกสภาพซิ คอมพิวเตอร์ เกือบ 40 เครื่อง กะห้องที่ไม่ใหญ่เลย

ความร้อนจากคอมฯ ก้อเยอะพอแล้ว ดันเหมือนเค้าจะเปิดแอร์

ไม่ครบเนี่ย เหมือนคนไม่มีอากาศหายใจ ทรมานมากมาก

อาการมันเลยต่อเนื่องถึงจนป่านนี้ ยังไม่หายปวดหัวเลย

ยาก้อเอาไม่อยู่ นอนก้อไม่หาย แถมฝนกำลังจะตกโอ๊ย.....

มันมีอะไรแย่กว่านี้อีกมั้ยเนี่ย....

ไปเรียนมาได้คำนิยามของ นักวิชาการคอมพิวเตอร์ มา

"นักวิชาการคอมพิวเตอร์ เนี่ย คุยกะคนไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก

คุยรู้เรื่องแต่กะคอมฯ คนอื่นเค้าคุยภาษาดอกไม้

ไอ้เรามันคุยภาษาเทพ คือคุยอะไรแล้วชาวบ้านไม่เข้าใจ"

อ.คนนึงเค้าให้มา พอฟังก้อ เออจริงของแกเนอะ แบบว่า

พอฟังเสร็จ ฮากันทั้งห้องไปเลย แล้วลงความเห็นกันว่า "จริงคร้าบ"

**********************************************

ขอพูดถึงน้องหน่อยเถอะ

เป็นอะไรกันก้อไม่รู้คู่เนี่ย พอคนน้องข่าวซา

คนพี่ก้อเป็นข่าวอีก ก้ออดทน ๆ กันหน่อยน๊า...

แถมคนน้องไม่สบาย พอหาย คนพี่เป็นอีก

เห็นรูปงาน 3 วันติด แล้วสงสารจริงๆ

เพราะถ้าเป็นเราอาการแบบนั้นคงลุกไม่ขึ้นแล้ว

แต่น้องเค้ายังมีสปิริตเยอะมาก พยายามให้คนดูหัวเราะ

หาเรื่องแหย่กันเองพี่น้อง ยิ่งดูก้อยิ่งน่ารักทั้งคู่เลย

เอาเป็นว่าใครจะว่างัย ก้ออยากให้น้องสู้

เรารู้ว่าคุณ คุณ ทำได้จริงมั้ยค๊า...

ว่าแต่ไอ้เพลงเดียว เมื่อวันอาทิตย์เนี่ย ก้อทำเอา FC ตายกันไปเลยทีเดียว

ขนาดเราดูแค่ในทีวียังแบบ เจ้าชายชุดขาว กับผมทรงนั้น...หล่อมากค๊าคุณน้อง ^^

ps. ว่าแต่เมื่อวานคุณหลาน 2 เดือนแล้ว คุณพี่ยังไม่ส่งรูปมาให้ดูเลย

     แต่ส่งมาเมื่อวันศุกร์ อ้วนได้ใจจริงๆ

     ยินดีต้องรับ BOO สู่ HIPPO Family นะครับหลายชาย

     แล้วเพิ่งโกนผมไฟ ดูรูปแล้วก้อตลกน่าดู 555

     เริ่มจะเหมือนอาตี๋ แล้ว ไม่ค่อยเหมือนฝรั่งเลย....  

อาทิตย์นี้มันเหนื่อยงาน เหนื่อยใจ บอกไม่ถูก

เกือบแล้ว เกือบไม่ได้ดูน้องแล้ว

เฮ้อก้อวันนี้ดันตื่นสาย ไปทำงานก้อช้าไปสองชั่วโมง

จากที่ควรจะเสร็จ สามสี่โมงเย็น มันก้อเลยเสร็จซะ ห้าโมงกว่า

ไปถึงน้องร้องเพลงไปแล้ว หกโมงครึ่งกว่าแล้ว

นึกว่าน้องเล่นทุ่มนึงงัย จริงๆ ถึงตั้งแต่หกโมงแล้ว

มัวแต่หาที่จอดรถอยู่ ขี้เกียจนั่ง BTS กลับไปที่ทำงาน

ก้อเลยขับมาด้วยเลยจะได้กลับบ้านไปเลย

วันนี้น้องน่ารักน่ะ ชอบเวลาพี่น้องเค้าเล่นกันแกล้งกัน

ดูมีความสุข อบอุ่นดี ชอบบ้านนี้น่ะ พ่อแม่พี่น้อง รักกันดี

แต่วันนี้คนพี่เค้าเสียงแบบคนไม่สบาย

หายเร็ว ๆ นะจ๊ะ พรุ่งนี้ก้อมีงานอีก น่าสงสารจริงๆ น่าจะได้พัก

ขนาดไม่สบายยังสามารถแกล้งน้องได้ นับถือจริงๆ

เฮ้อพรุ่งนี้ได้หยุดสักที วันเดียวก้อยังดี จริงมั้ย

เดี๋ยววันจันทร์ค่อยกลับไปสู้กะงานต่อ

      ช่วงเวลาแว๊บนึง ลืมนึกถึงเรื่องงานไปชั่วขณะ

      ชั่วขณะจริงๆ ยืนดูน้อง ฟังน้องร้องเพลง

      ไม่สนใจเรื่องอื่นแล้ว 555

นอนมันซะเกือบตีสี่แล้ว ตื่นมาเก้าโมงกว่าๆ มันรู้สึกยังง่วงอยู่งัยแต่ต้องตื่น

พอเที่ยงแม่ชวนไปเดิน คลองถม ก้อนะจอดรถ ตรงไฟฟ้าวัดเลียบ

ก้อเดินยาวเลยตั้งแต่ พาหุรัต ไปสะพานหัน ข้ามไปสำเพ็ง

กว่าจะถึงคลองถมจริง ก้อเสียเงินไปเยอะแล้ว ก้อเล่นแวะกันรายทางเลย

แต่ได้ของใหญ่จริงๆ ก้อ เครื่องตัดหญ้านี่แหละ ขากลับไม่สามารถค๊า

ต้องขึ้นตุ๊กๆ กลับมาที่รถ....555

ถึงบ้านก้อ 4 โมงกว่าแล้วมั้ง  วันนี้ร่างกายไม่ค่อยดีเท่าไร

ท้องเสีย เมารถ ถึงบ้านก้อนอนเลยเข้าไปนอนห้องแม่ ไม่ไหวมันร้อน

ก้อขึ้นมาเปิดแอร์ห้องตัวเองก้อยังร้อน วันนี้แดดแรงมากๆ ตั้งแต่เช้าแล้ว

ก้อหลับไป  (ผู้ใหญ่เคยบอกแล้วว่าอย่านอนตอนเย็น ไม่ใช่ไม่เชื่อน่ะ

แต่วันนี้มันไม่ไหวงัย ร่างกายมันแย่ๆ )

ก้อฝันว่า อยู่ที่บ้านอาม่าที่สำเพ็ง มันเป็นตึกแถว อยู่ติดถนนในซอย

ในฝันก้อคิดนะว่าทำไมไม่เปิดไฟกันมันมืดๆ แบบบ้านไม้น่ะ

เป็นตึกแถวเก่า ที่บันไดกะตัวบ้านบางส่วนจะเป็นไม้

แต่เราไม่ได้ไปที่นี่นานแล้วน่ะ จะเป็นสิบปีแล้ว ตั้งแต่อาม่าเสีย

ก้อไม่ได้ไปอีกเลย แค่ผ่านๆ แต่ไม่ได้เข้าไปเลย

ในฝันก้อว่าขึ้นไปที่ชั้นสองของบ้าน ก้อมีคนแก่ผู้หญิงมาทักตรงระหว่างบันได

ในฝันก้อว่าคนนี้ไม่ใช่คนน่ะ แต่ในฝันก้อไม่ได้กลัวเท่าไหร่

เค้ามาทักเหมือนเตือนให้รีบๆ เดินขึ้นไป เพราะความรู้สึกมันบอกว่า

ตรงบันไดเนี่ยไม่ปลอดภัย ต้องจับราวบันไดไว้ให้แน่นๆ

ไม่งั้นจะมีคนดึงขาเอาไว้ ก้อเลยรีบขึ้นไปหา อี๊ๆ ทั้งหลายที่อยู่ข้างบน

พอจะลงก้อนึกได้ว่าเค้ามาเตือนน่ะ ให้จับแน่นๆ ก้อจริง

พอก้าวลงมันเหมือนมีคนมาจับขาไว้จะให้ตก แต่เราคอยระวังแล้วไง

ในฝันก้อนึกขอบคุณเค้าที่มาเตือนน่ะ ก้อฝันต่อเป็นเรื่องเป็นราวเลย

ฝันเหมือนเราใช่ชีวิตปกติเลย รู้สึกว่าฝันนานมาก

เพราะได้คุยกับคนหลายคนเลย แต่ความรู้สึกมันติดอยู่

ตรงบันไดนั้นแหละ (กลัวมือที่มันจะจับมากกว่า T__T)

พอตื่นขึ้นมาเกือบทุ่มได้แล้วล่ะมั้ง เดินลงไปถามแม่เลยว่า

เจ้าที่บ้านนั้นเป็นผู้หญิง หรือผู้ชาย

เพราะจำได้ว่า อาม่าเคยเจอท่าน

ความรู้สึกแรกที่ตื่นมาของเราคือ ผู้หญิงคนนั้นเป็นเจ้าที่บ้านนั้น

แต่เราก้อไม่แน่ใจหรอก แต่เค้าใจดีน่ะ

ก้อจำได้ว่าบ้านอาม่า น่ะเค้าเอาเจ้าที่แบบของจีนที่ตั้งพื้นน่ะ

ไว้ที่ตรงกลางบันได  ก้อเลยคิดว่า

คงเป็นเจ้าที่เค้ามาช่วยเอาไว้ มาเตือนให้ระวั

พอเล่าให้พ่อกะแม่ ฟังก้อพูดพร้อมกันเลยว่า

บอกแล้วว่าไม่ให้นอนตอนเย็น เค้าเรียกผีตากผ้าอ้อม

(ก้อร่างกายมันตื่นไม่ไหวแล้ว แต่ฝันตลอดจนตื่น

มันไม่ดีเลย พลังงานมันคงหมดไปกะความฝันน่ะ

ตื่นมามันก้อยังเหนื่อย ยังเพลียอยู่ดี)

แต่วันนี้ฟ้าไม่เหลืองสักหน่อย แต่ว่าเมื่อกี้นี้ออกไป

เซเว่นฯ ฝนตกหนักมาก สงสัยวันนี้มันร้อนมาทั้งวันแล้ว...

ps.งานส่วนหนึ่งเกือบเสร็จแล้ว

     แต่มันมีงานอื่นรออีก บอกแล้วว่าช่วงนี้งานมันเค้า เฮ้อ...

     เอาเฮอะมันก้อเพลินดี (ไม่เพลินได้ไง นอนไปด้าย ตั้งเกือบตีสี่ บ้าแล้ว)

ps..ขอบคุณน้องสาวที่น่ารักนะค๊า เพราะมากค๊า

      ฝังวนไปซะเกือบตีสี่นั่นแหละ

      แต่ใจมันดันไปอยู่กะเพลงมากกว่างานนะนั้น

      ขอบคุณคร้าบ....ขอบคุณเจ้าของเสียงเพลงด้วยค๊า...

ถ้านับรวมเวลาตั้งแต่รู้จักกันมาก้อ เกือบ 20 ปีแล้ว

เจอกันครั้งสุดท้าย...เพื่อนรับ ป.โท หรือเนฯ หว่า

จะ 6 ปีแล้วน่ะ ไม่ได้เห็นกันเลยเห็นแต่รูป เฮ้อ...

แปลกที่ แทบจะไม่ได้เจอกันเลย ได้ยินแค่เสียงจากโทรศัพท์

มันกลับรู้สึกดีใจ สบายใจ หัวเราะได้ตลอดเวลา มีเรื่องทุกข์อะไรก้อลืมไปหมด

ปีนึงจะคุยกันก้อคงไม่เกิน 3 ครั้งละมั้ง แต่คุยทีนานมากกกกกก

เวลาช่วงนั้นเหมือนได้กลับไปเป็นเด็ก  ความรู้สึกแบบนี้มันหายากน่ะ

ไม่ต้องคิดว่าจะพูดอะไร  ไม่ต้องระวังคำพูด คุยแล้วสบายใจ

เฮ้อ แต่ตอนนี้เพื่อนไปอยู่ไกลจัง

(ว่าแต่กลับกรุงเทพฯ คราวหน้าเราจะนัดเจอกันสักทีน่ะ

ท่านผู้พิพากษา ยินดีด้วยนะค๊า

เลี้ยงรุ่นย่อมๆ ท่าจะดี เห็นเค้ารอท่านฯ กันอยู่น๊าค๊ะ)

แล้วจะย้ายไปอยู่จังหวัดอื่นอีกมั้ยเนี่ย ย้ายมาหลายจังหวัดแล้วน๊า

พอคิดถึงคนนี้ ตอนนี้มันก้อพาลไปคิดถึงคนอื่นๆ ด้วย

คิดถึงคนอยู่ อเมกา จังเลย คนนี้ก้อไม่ได้เจอนานแล้ว

โทรศัพท์คุยกันก้อครั้งสุดท้ายตอนกลับมากรุงเทพฯ

ก้อเป็นปีแล้วนะเนี่ย บอกว่าจะกลับไปเรียนต่อ เฮ้อ

ไม่ยอมกลับบ้านสักที ติดใจอะไรเมืองนอกกันเนี่ย

อยากเจอแล้วนะค๊า...

อีกคนก้อกำลังจะย้ายไปอยู่สมุย อะไรกันค๊าเนี่ย

หนีไปอยู่เมืองนอก กะนอกเมือง กันหมด

เอาเหอะ ก้อไปทำมาหากินกันตามจังหวะของชีวิตน๊ะ

แล้ววันนึงเราคงได้กลับมารวมตัวกันสักครั้งน๊า...

แล้วก้อกลับมาคิดถึงเพื่อนรัก อีกสองคน

ในช่วงเวลานึง ตัวแทบจะติดกัน ไปไหนไปกัน เฮไหนเฮนั้น

แต่ตอนนี้ต้องทำงาน เวลาที่ว่ามันก้อหายไป

คิดถึงเวลานั้นบ่อยๆ แต่ก้อยังดีที่ยังได้เจอกัน

ยังไปเที่ยวกัน (ว่าแต่อยากไปต่างจังหวัด พาไปหน่อยดิ)

ถึงแม้จะไม่เคยบอกเพื่อนว่าขอบคุณ แต่สำหรับเรา

ขอบคุณมาก ขอบคุณมากมายเลย

ที่อยู่เป็นเพื่อนกันมาตลอด ไม่ว่าเราจะสุข หรือเราทุกข์

เรารู้ว่ามีเพื่อนอยู่กับเราตลอดไม่ว่าจะดึกดื่นแค่ไหน

(เป็นอะไรเนี่ย อารมณ์คิดถึงเพื่อนเข้าสิง 555)

คนสุดท้ายที่อยู่ดีดีก้อคิดถึง รุ่นพี่คนนึง (ประมาณแอบชอบเค้าเนี่ย 555)

ลืมไปนานแล้วนะอยู่ดีดีก้อคิดถึงขึ้นมาซะงั้น

มันคงเป็นความประทับใจแบบเด็กๆ ที่เพิ่งเข้ามหา'ลัย มั้ง

รับน้องวันแรกก้อไปกะเพื่อนเลิฟคนนึง (รับน้องมันก้อมีหลายรอบจริงๆ)

เวลารับน้องก้อจะมีพี่ว้ากใช่มั้ย แล้วก้อจะมีพี่ที่ใจดี

พี่เค้าก้อจะอยู่กลุ่มหลังนี่แหละประมาณว่าใจดีมากกกกก

แถมหน้าตาดีอีกต่างหาก (หล่อเลยแหละ ตี๋ ขาว สูงมาก สเปกของใครหลายคนใช่ม่ะ)

เห็นตอนแรกก้อน่ะ คุยกะเพื่อน พี่คนนี้น่าตาดีเน๊อะ

พอรับน้องเสร็จตัวก้อเลอะกันเต็มที่แล้ว ผมก้อน่ะ สุดยอด โดนมันเป็นคุณจุก

เป็นสิบๆ จุกได้เลย ก้อไปอยู่ตรงก๊อกน้ำกะเพื่อน  ล้างหน้าล้างตา

ช่วยกันแกะไอ้ผมที่มันแกะ โคตะระ ยากเลย เพราะผมมันยาวถึงกลางหลังนี่แหละ

อยู่ดีๆ พี่เค้าก้อเดินเข้ามา "พี่ช่วยครับ" แล้วก้อช่วยเราแกะไอ้ผมเนี่ย

ก้อไม่คิดว่าพี่เค้าจะมาช่วยงัย เด็กตั้งเยอะน่ะ ไม่ใช่น้อย

คงเห็นว่าไอ้สองคนนี้มันไม่มีใครช่วยมั้ง

มันก้อเป็นความประทับใจแบบเด็กๆ น่ะ 

พี่เค้าก้อคงไม่รู้หรอก หรือว่ารู้หว่า ก้อมันสองคนชอบแอบเดินตามเวลาพี่เค้ามานี่หว่า 555

มหา'ลัยตั้งกว้างดันเดิมตาม (ไม่ได้ตามแค่จะไปเค้าซุ้มเฉยๆ 555

มันก้อต้องไปทางเดียวกันไง) แต่ไม่ค่อยได้เจอพี่เค้าหรอก

เพราะตอนนั้นปี3 ต้องไปเรียนที่กล้วยฯ ใช่มั้ย จะเจอแค่ตอนมีนัดเค้าซุ้มแค่นั้นแหละ

ชอบตอนที่พี่เค้ามาดักหน้าห้องต้อนน้องไปซ้อมเชียร์ดี

ถ้าพี่คนนี้มาข้าพเจ้าไม่หนีหรอก แต่คนอื่นเหรอ ประมาณว่านู๋จะกลับบ้านแล้ว...

ขอบคุณเวลาที่ทำให้ได้รู้จักคน มากมาย ทั้งดีและไม่ดี

ขอบคุณเวลาที่ทำให้มีเพื่อนดีๆ มากมาย

ขอบคุณเวลาที่ทำให้เกิดมิตรภาพที่ดีระหว่างพวกเรา

ขอบคุณเวลาที่ทำให้ได้เจอพี่ชายคนนั้น ถึงแม้จะเป็นเวลาไม่นานก้อเหอะ

ขอบคุณเวลาที่ทำให้ได้รู้จักหนุ่มน้อยสองคน

(เกี่ยวกันมั้ยเนี่ย ก้อจะให้เกี่ยวอ่ะมีรัยม่ะ)

ps.ว่าแต่เมื่อไรชุดใหม่จะออกค๊า อยากฟังแล้วล่ะ

    ได้ข่าวว่าเพราะมากเลยนิ 555

    ละครก้ออยากดู อีกเดือนกว่าๆ จะได้เห็นคนพูดไม่ชัดแล้ว...